UDSC

2010.11.08

ORGAN WYDAJACY WIZĘ  W CELU WYKONYWANIA PRACY

Wizę krajową lub wizę Schengen w celu wykonywania pracy wydaje lub odmawia jej wydania konsul właściwy ze względu na państwo stałego zamieszkania cudzoziemca. Jeżeli cudzoziemiec legalnie przebywa na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, wizę w celu wykonywania pracy może mu wydać konsul, którego siedziba znajduje się w tym państwie.

Wiza Schengen lub wiza krajowa mogą być wydawane w celu:

• wykonywania pracy w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy, na podstawie oświadczenia o zamiarze powierzenia wykonywania pracy, zarejestrowanego w powiatowym urzędzie pracy;
• wykonywania pracy kierowcy wykonującego międzynarodowy transport drogowy;
• wykonywania pracy na podstawie dokumentów innych niż w/w oświadczenia lub pracy innej niż w/w pracy kierowcy.

Wiza Schengen lub wiza krajowa uprawniają do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wykonywania pracy, jeżeli cudzoziemiec przedstawi zezwolenie na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane.

2011.12.05

Od dnia 5 kwietnia 2010 r. zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 marca 2010 r. zmieniające konwencję wykonawczą do układu z Schengen i rozporządzenie (WE) nr 562/2006 w zakresie dotyczącym przepływu osób posiadających wizy długoterminowe (Dz. Urz. L 85 z 31.03.2010r. str. 1), posiadacze wiz krajowych oznaczonych symbolem D, mogą poruszać się po terytorium państw Schengen do trzech miesięcy w okresie półrocznym, jeżeli spełniają pozostałe przesłanki do wjazdu na terytorium państw Schengen czyli:

• posiadają ważny dokument podróży
• uzasadnią cel podróży i warunki planowanego pobytu, posiadają środki wystarczające na utrzymanie, zarówno podczas planowanego pobytu jak i na powrót do kraju zamieszkania lub na tranzyt do państwa trzeciego, do którego osoba ta ma zagwarantowany wjazd, albo są w stanie legalnie zdobyć wyżej wymienione środki;
• ich dane nie figurują w Systemie Informacyjnym Schengen dla celów odmowy wjazdu;
• nie są uznawane za osoby, które mogą naruszyć porządek publiczny, bezpieczeństwo lub stosunki międzynarodowe jednej z Umawiających się Stron.

Do państw obszaru Schengen należą:

Austria, Belgia, Dania, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Portugalia, Szwecja, Włochy, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Czechy, Słowacja, Słowenia, Węgry, a także Szwajcaria, Norwegia i Islandia (ostatnie 3 państwa to państwa obszaru Schengen nie należące do UE).

Należy podkreślić, iż: Wielka Brytania, Irlandia, Cypr, Bułgaria oraz Rumunia są państwami członkowskimi UE, które nie należą do państw obszaru Schengen.

2011.04.08

W dniu 11 kwietnia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 3 grudnia 2010r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nowelizacja KPA wprowadzi istotne zmiany w postępowaniach administracyjnych, w szczególności dotyczących cudzoziemców przebywających poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zmianie ulegną m. in.:

• sposób doręczania korespondencji poza granice RP

            Zgodnie z treścią art. 40 § 4 KPA (dodanego przywołaną wyżej ustawą), „Strona zamieszkała za granicą lub mająca siedzibę za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w kraju, jest obowiązana wskazać w kraju pełnomocnika do doręczeń."

W razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń przeznaczone dla tej strony pisma pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Strona zostanie o tym pouczona pierwszym doręczanym pismem. Strona zostanie również pouczona o możliwości złożenia odpowiedzi na pismo wszczynające postępowanie i wyjaśnień na piśmie oraz o tym, kto może być ustanowiony pełnomocnikiem. (art. 40 § 5)

• sposób doręczania korespondencji w przypadku posiadania przez stronę kilku pełnomocników

Pisma doręczane będą tylko jednemu pełnomocnikowi, natomiast strona może wskazać takiego pełnomocnika.

2011.09.19

W dniu 13 września  2011 r. został ogłoszony w Dzienniku Ustaw tekst  Ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach

Przeprowadzenie abolicji było początkowo planowane przy okazji wejścia w życie nowej ustawy o cudzoziemcach, której projekt założeń został przygotowany w resorcie spraw wewnętrznych i administracji, jednak ze względu na wstrzymanie prac nad tą ustawą kierownictwo resortu zdecydowało o przeniesieniu rozwiązań dotyczących abolicji do ustawy odrębnej.

Zgodnie z nową ustawą, możliwość skorzystania z abolicji będą mieli cudzoziemcy przebywający w Polsce:

• 1. nieprzerwanie co najmniej od dnia 20 grudnia 2007 r., których pobyt na tym terytorium wdniu wejścia w życie ustawy jest nielegalny;
• 2. nieprzerwanie co najmniej od dnia 1 stycznia 2010 r., którym przed tym dniem została wydana ostateczna decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy, zawierająca orzeczenie owydaleniu, i których pobyt na tym terytorium w dniu wejścia w życie ustawy jest nielegalny;
• 3. wobec których w dniu 1 stycznia 2010 r. trwało postępowanie w sprawie nadania statusu uchodźcy wszczęte na skutek kolejnego wniosku.

Zalegalizowanie pobytu ww. kategorii cudzoziemców odbędzie się w formie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, które będzie udzielane na okres 2 lat. W trakcie takiego pobytu cudzoziemiec będzie mógł podjąć zatrudnienie bez zezwolenia - na podstawie umowy 
o pracę. Organami właściwymi do przeprowadzenia postępowań w tych sprawach będą wojewodowie oraz Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

Okres składania wniosków o zalegalizowanie pobytu w sposób przewidziany w projekcie wynosi 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, czyli od 1 stycznia 2012 r.  

Obecne  przepisy o charakterze abolicyjnym mają umożliwić zalegalizowanie pobytu jak największej liczbie cudzoziemców nielegalnie przebywających w Polsce. Z uwagi na powyższe,  przepisy ww. ustawy  nie nakładają na cudzoziemców obowiązku spełnienia zbyt wielu przesłanek uzyskania zezwolenia na pobyt oraz nie stwarzają nadmiernych barier dla osiągnięcia tego celu.

W celu uproszczenia postępowania dowodowego, w ustawie przyjęto domniemanie, że pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będzie się uważać za nieprzerwany, jeżeli nic innego nie będzie wynikać ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego lub okoliczności sprawy.

Odstąpiono od wymogów, które zastosowano w ramach poprzednich takich akcji z roku 2003 i 2007/2008r., dotyczących zamieszkania i możliwości wykonywania pracy lub posiadania dochodów lub mienia wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania i leczenia cudzoziemca oraz członków jego rodziny pozostających na jego utrzymaniu przez okres         1 roku.

Poza przepisami umożliwiającymi zalegalizowanie pobytu w ramach abolicji wprowadzono także rozwiązania, które umożliwią udzielenie pomocy cudzoziemcom przeniesionym do Polski w ramach relokacji lub przesiedlenia.

Rada Ministrów będzie mogła wydać rozporządzenie określające liczbę cudzoziemców, którzy mogą być relokowani lub przesiedlani na terytorium Polski w danym roku. Rozporządzenie określi także państwa, z których będą przybywać cudzoziemcy oraz wysokość środków przeznaczonych na pokrycie kosztów relokacji lub przesiedlenia.

W stosunku do cudzoziemców objętych relokacją lub przesiedleniem wprowadzono regulacje, które skrócą przebieg postępowania o nadanie im statusu uchodźcy lub udzielenia ochrony uzupełniającej. Nowe przepisy pozwolą przeprowadzić znaczną część postępowania poza granicami Polski - w miejscach gdzie cudzoziemcy się znajdują.

Cudzoziemiec, który będzie zakwalifikowany do przesiedlenia lub relokacji przed przyjazdem do Polski, za pośrednictwem delegowanego funkcjonariusza Straży Granicznej złoży wniosek o nadanie statusu uchodźcy do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

Po przyjeździe do Polski przesiedlony lub relokowany cudzoziemiec za pośrednictwem komendanta oddziału lub placówki Straży Granicznej, przez którą przekroczył granicę przekaże Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców swój dokument podróży.  W ciągu 
2 dni od dnia wjazdu do Polski cudzoziemiec będzie musiał stawić się we wskazanym wcześniej  ośrodku dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy. Opieka medyczna i pomoc socjalna będą przysługiwać cudzoziemcowi od dnia zgłoszenia się do ośrodka. W sytuacjach zagrożenia życia lub zdrowia opieka medyczna będzie przysługiwać od dnia wjazdu relokowanego bądź przesiedlanego cudzoziemca na terytorium Polski.

Zmiany  dotyczą również przepisów w zakresie udzielania pomocy osobom ubiegającym się o status uchodźcy. Obecnie cudzoziemcowi, który złożył wniosek o nadanie takiego statusu, zapewnia się pomoc socjalną i opiekę medyczną. Można też udzielić mu pomocy w dobrowolnym powrocie do kraju, do którego ma prawo wjazdu. Nowe przepisy zapewnią pomoc cudzoziemcowi również w przypadku przeniesienia go do innego państwa unijnego, w celu rozpatrzenia wniosku o nadanie statusu uchodźcy (tzw. pomoc w przeniesieniu). Jednocześnie wszystkim cudzoziemcom, którzy złożyli wnioski 
o nadanie statusu uchodźcy będzie przysługiwać pomoc socjalna i opieka medyczna na zasadach ogólnych.

Cudzoziemiec, który nie przebywa w ośrodku dla cudzoziemców, a korzysta z pomocy socjalnej w postaci świadczenia pieniężnego będzie miał prawo do nauki języka polskiego, pomocy dydaktycznych dla dzieci korzystających z nauki i opieki w publicznych placówkach oraz pokrycia, w miarę możliwości, kosztów zajęć pozalekcyjnych 
i rekreacyjno-sportowych dla dzieci. Na razie taka pomoc przysługuje jedynie cudzoziemcom, którzy przebywają w ośrodku dla cudzoziemców. Wprowadzono  regulację, zgodnie z którą świadczenie pieniężne nie będzie przysługiwało cudzoziemcowi za okres, kiedy przebywał poza granicami Polski.

Pomoc socjalna i opieka medyczna będą zapewnione cudzoziemcowi w czasie trwania postępowania o nadanie statusu uchodźcy, począwszy od dnia, w którym zgłosił się on do ośrodka dla cudzoziemców. Jedynie w sytuacjach zagrożenia życia lub zdrowia, cudzoziemiec będzie mógł skorzystać z opieki medycznej już od dnia złożenia wniosku o nadanie statusu uchodźcy.

Zmieniono zakres świadczeń, które udzielane są cudzoziemcom w dobrowolnym powrocie do swojego kraju. Obecnie zapewnia się im przejazd najtańszym środkiem transportu oraz pokrywa tylko część kosztów wyżywienia w podróży. W nowych przepisach zaproponowano zniesienie ograniczeń w wyborze środka komunikacji i pełne pokrycie kosztów wyżywienia  w podróży.

2010.11.08

Małoletnim cudzoziemcom przebywający w Polsce może zostać udzielone zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony może być udzielone, jeżeli zachodzą okoliczności uzasadniające zamieszkiwanie małoletniego cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Małoletniemu cudzoziemcowi może zostać udzielone zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną udziela się małoletnim dzieciom cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1)  na podstawie zezwolenia na osiedlenie się;

2)  na podstawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;

3)  posiadającego status uchodźcy;

3a) w związku z udzieleniem ochrony uzupełniającej;

4) co najmniej 2 lata na podstawie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony, w tym bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony dla członka rodziny - na podstawie zezwolenia wydanego na okres pobytu nie krótszy niż rok;

5) na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 17 i 18 ustawy o cudzoziemcach.

      Ponadto zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się małoletnim dzieckiem cudzoziemca, posiadającego zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Małoletni cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jest obowiązany posiadać:

1) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdro­wotnej finansowanych ze środków publi­cznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczy­pospolitej Polskiej oraz
2) stabilne i regularne źródło dochodu wystar­czającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu

Wymogi te nie dotyczą małoletniego dziecka cudzoziemca posiadającego zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, urodzonego na terytorium Polski.

Ubiegając się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemiec jest obowiązany złożyć:

• 1) wypełnionyformularzwniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,
• 2)4 aktualne fotografie- nieuszkodzone, kolorowe, o wymiarach 35 x 45 mm, wykonane w ciągu ostatnich 6 miesięcy na jednolitym jasnym tle, mające dobrą ostrość oraz pokazujące wyraźnie oczy i twarz od wierzchołka głowy do górnej części barków, tak aby twarz zajmowała 70-80 % fotografii; fotografie mają przedstawiać osobę bez nakrycia głowy i okularów z ciemnymi szkłami, patrzącą na wprost z otwartymi oczami, nieprzesłoniętymi włosami, z naturalnym wyrazem twarzy i zamkniętymi ustami;
• 3) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,
• 4) potwierdzenie uiszczeniaopłaty skarbowej.

Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielane jest każdorazowo na okres niezbędny do realizacji celu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie dłuższy niż 2 lata.

Za wydanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony pobiera się opłatę skarbową w wysokości 340 zł.

Za wydanie karty pobytu pobiera się opłatę w wysokości 50 zł.

(Szczegółowe informacje na temat zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony znajdują się w zakładce  Legalizacja pobytu › Pobyt cudzoziemców niebędących obywatelami UE na terytorium RP › Pobyt długoterminowy › Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony).

2010.11.08

Zgodnie z art. 94a ust.4 ustawy z dnia 7 września 1991r o systemie oświaty /Dz. U. z 2004r., Nr 256,poz.2572, z późn. zm./ gminy mają obowiązek organizowania, w zakresie działań własnych, dodatkową i bezpłatną naukę języka polskiego dla dzieci niebędących obywatelami polskimi, które albo nie znają polskiego w ogóle, albo w stopniu niewystarczającym do korzystania z nauki.

Sposób organizacji tych zajęć określają przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 4 października 2001r., w sprawie przyjmowania osób niebędących obywatelami polskimi do publicznych przedszkoli, szkół, zakładów kształcenia nauczycieli i placówek.

Zgodnie z ustawą z dnia 13 czerwca 2003r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U.z 2006r., Nr 234, poz. 1695 z późn. zm./art. 71 ust 1 w ramach pomocy socjalnej UdSC zapewnia naukę języka polskiego i podstawowe materiały niezbędne do nauki tego języka, pomoce dydaktyczne dla dzieci korzystających z nauki i opieki w publicznych placówkach, szkołach podstawowych, gimnazjach lub szkołach ponadgimnazjalnych.  

W każdym z ośrodków prowadzona jest nauka języka polskiego. Ilość godzin nauczyciela zależy od ilości dzieci i dorosłych korzystających z zajęć. Zajęcia odbywają się z podziałem na grupy. Zwykle podział obejmuje dzieci w wieku 6 do 9 lat, dzieci w wieku 10 do 15 lat oraz grupę starszej młodzieży i dorosłych. W większości ośrodków nauczyciele najwięcej godzin przeznaczają dla dzieci, które uczęszczają do szkół. Na liście dla nauczyciela w ośrodku pracownik socjalny umieszcza wszystkie dzieci w danej grupie wiekowej, jednak nie wszystkie systematycznie korzystają z zajęć i pomocy.

Dziecko przyjęte do szkoły otrzymuje komplet podręczników i ćwiczeń wg wykazu ze szkoły, a także podstawową wyprawkę /kwota 50.00zł/. Jeśli dziecko przychodzi pod koniec roku szkolnego otrzymuje dostępne w ośrodku podręczniki lub ich kserówki.

Dla porównania: w roku szkolnym 2001/2002 na 430 dzieci w wieku szkolnym uczęszczało 43 czyli 10%, w roku szkolnym2007/2008 na 867dzieci 836 dzieci poszło do szkoły, a w roku szkolnym 2008/2009 naukę rozpoczęło 1005 dzieci.

Do obowiązków nauczycieli w ośrodkach należy: nauczanie języka polskiego, pomoc w nauce, wyrównywanie poziomu wiedzy, poznawanie odmienności kulturowych, współpraca ze szkołami,  do których uczęszczają cudzoziemcy. Nauczyciele przesyłają do BOO comiesięczne raporty o swojej pracy. W ostatnich dwóch miesiącach na 735 dzieci zapisanych do szkół średnio w 20 ośrodkach na zajęcia uczęszczało 552 dzieci.

Szkoły, które podjęły trud pracy z uczniem cudzoziemskim na pewno mają wiele dodatkowych problemów / np. praca z uczniem w wieku 12 lat, który nigdy nie uczęszczał do szkoły/, zwiększony zakres obowiązków, dlatego też Urząd włącza się we wszystkie działania prowadzące do skutecznego programu włączania dzieci uchodźców w proces dydaktyczny. Na ten temat odbyło się szereg spotkań i konferencji, które zaowocowały przedstawieniem Pani Minister Katarzynie Hall postulatów np. roku wyrównawczego, zwolnienia z egzaminów zewnętrznych, zatrudnienia nauczycieli wspomagających z danej narodowości, zwiększenie subwencji dla szkół, w których uczą się cudzoziemcy.

2010.07.20

Z obowiązku posiadania wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych Państw Członkowskich zwolnieni są obywatele państw wymienionych w załączniku II rozporządzenie Rady Wspólnoty Europejskiej nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001r. wymieniające kraje trzecie, których obywatele są obowiązani posiadać wizę przy przekraczaniu granic zewnętrznych Państw Członkowskich oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego obowiązku. (Dz. U. L 81 z 21.3.2001, str. 1). Obywatele wymienionych niżej państw są zwolnieni z obowiązku wizowego do trzech miesięcy:

Albania, jeżeli cudzoziemiec jest posiadaczem paszportu biometrycznego

Andora

Antigua i Barbuda

Argentyna

Australia

Wyspy Bahama

Barbados

Bośnia i Hercegowina, jeżeli cudzoziemiec jest posiadaczem paszportu biometrycznego

Brazylia

Brunei Darussalam

Chile

Chorwacja

Czarnogóra, jeżeli cudzoziemiec jest posiadaczem paszportu biometrycznego

Gwatemala

Honduras

Izrael

Japonia

Kanada

Korea Południowa

Kostaryka

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, jeżeli cudzoziemiec jest posiadaczem paszportu biometrycznego

Malezja

Mauritius

Meksyk

Monako

Nikaragua

Nowa Zelandia

Panama

Paragwaj

Salwador

San Marino

Saint Kitts i Nevis

Seszele

Serbia, jeśli jeżeli cudzoziemiec jest posiadaczem paszportu biometrycznego

Singapur

Stany Zjednoczone Ameryki Północnej

Tajwan, jeżeli cudzoziemiec posiada paszport wydany przez władze Tajwanu, w którym figuruje numer dowodu tożsamości.

Urugwaj

Watykan

Wenezuela

SPECJALNE REGIONY ADMINISTRACYJNE CHIŃSKIEJ REPUBLIKI

LUDOWEJ:

Hongkong SAR

Makao SAR

OBYWATELE BRYTYJSCY, KTÓRZY NIE SĄ OBYWATELAMI ZJEDNOCZONEGO

KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII

PÓŁNOCNEJ DO CELÓW PRAWA WSPÓLNOTOWEGO:

Brytyjscy obywatele Hongkongu (ang. British Nationals (Overseas)

2010.07.20

Cudzoziemiec przebywając w Polsce może ubiegać się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. O udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można ubiegać się, jeżeli zachodzą okoliczności uzasadniające zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okresdłuższy niż 3 miesiące. Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, okolicznościami takimi są m. in.:

1) uzyskanie zezwolenia na pracę albo pisemnego oświadczenia pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane, 
2) prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej, korzystnej dla gospodarki narodowej, a w szczególności przyczyniającej się do wzrostu inwestycji, transferu technologii, wprowadzania korzystnych innowacji lub tworzenia nowych miejsc pracy,

3) związek małżeński z obywatelem polskim,

4)  podjęcie lub kontynuacja stacjonarnych studiów wyższych lub stacjonarnych studiów doktoranckich;

5)  zamiar podjęcia lub kontynuacji nauki lub szkolenia zawodowego;
6)  posiadanie więzi o charakterze rodzinnym z obywatelem polskim lub obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jest obowiązany w niektórych przypadkach posiadać:

1) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdro­wotnej finansowanych ze środków publi­cznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczy­pospolitej Polskiej oraz
2) stabilne i regularne źródło dochodu wystar­czającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu.

Wymogi te nie dotyczą m.in. małżonków obywateli polskich, małoletniego dziecka cudzoziemca posiadającego zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, urodzonego na terytorium Polski, cudzoziemców biorących udział w szkoleniach i stażach zawodowych realizowanych w ramach programów Unii Europejskiej oraz ofiar handlu ludźmi.

Ubiegając się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemiec jest obowiązany złożyć:

• wypełnionyformularzwniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,
• 4 aktualne fotografie- nieuszkodzone, kolorowe, o wymiarach 35 x 45 mm, wykonane w ciągu ostatnich 6 miesięcy na jednolitym jasnym tle, mające dobrą ostrość oraz pokazujące wyraźnie oczy i twarz od wierzchołka głowy do górnej części barków, tak aby twarz zajmowała 70-80 % fotografii; fotografie mają przedstawiać osobę bez nakrycia głowy i okularów z ciemnymi szkłami, patrzącą na wprost z otwartymi oczami, nieprzesłoniętymi włosami, z naturalnym wyrazem twarzy i zamkniętymi ustami;
• potwierdzenie uiszczeniaopłaty skarbowej.

Cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony m.in. z uwagi na uzyskanie zezwolenia na pracę i prowadzenie działalności gospodarczej jest obowiązany dołączyć do wniosku także tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym przebywa lub zamierza przebywać.

Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielane jest każdorazowo na okres niezbędny do realizacji celu pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie dłuższy niż 2 lata. W przypadku, gdy okolicznością ubiegania się o zezwolenie na zamieszkania na czas oznaczony jest podjęcie lub kontynuacja studiów, nauki lub szkolenia zawodowego lub też wykonywanie badań naukowych, zezwolenie udzielane jest na okres nieprzekraczający 1 roku.

 Za wydanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony pobiera się opłatę skarbową w wysokości 340 zł.

Za wydanie karty pobytu pobiera się opłatę w wysokości 50 zł.

(Szczegółowe informacje na temat zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony znajdują się w zakładce:  Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony).

2010.07.20

Jeżeli cudzoziemiec jest niezadowolony z otrzymanej w postępowaniu o nadanie statusu uchodźcy decyzji, ma prawo złożyć od niej odwołanie. Każda decyzja zawiera szczegółowe pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie. Pouczenie takie jest sporządzone w języku polskim oraz w języku obcym - zrozumiałym dla danego wnioskodawcy.

Odwołanie wnosi się do Rady do Spraw Uchodźców za pośrednictwem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Termin do wniesienia odwołania wynosi co do zasady 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Jeżeli wniosek o nadanie statusu uchodźcy był rozpatrzony jako oczywiście bezzasadny termin do złożenia odwołania jest krótszy i wynosi 5 dni od dnia doręczenia decyzji.

Jeżeli decyzja zawiera orzeczenie o nadaniu statusu uchodźcy lub o udzieleniu ochrony uzupełniającej cudzoziemiec otrzymuje także pisemną informację o prawach o obowiązkach z tym związanych, między innymi o:

- zasadzie poufności danych i ochronie przed wydaleniem,

- dokumentach, które będą mu wydawane,                        

- dostępie do pomocy integracyjnej,

- dostępie do systemu oświaty,

- dostępie do rynku pracy, prawie do ochrony przed bezrobociem, prawie do swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej,

- prawie do świadczeń pomocy społecznych oraz świadczeń rodzinnych, prawie do renty socjalnej,

- prawie do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych etc.

Szczegółowe informacje na temat praw i obowiązków wynikających z posiadania statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej znajdują się w zakładce STATUS UCHODŹCY („Prawa i obowiązki beneficjentów ochrony międzynarodowej").

2010.06.10

Zgodnie z obowiązującymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepisami ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach małżonkowie obywateli polskich są pod szczególną ochroną na terytorium Polski. Małżonkowie obywateli polskich wjeżdżają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach ogólnych.

Podstawa prawna

Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach pozostawanie w związku małżeńskim obywatelem polskim stanowi obligatoryjną przesłankę do udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Kto wydaje decyzję

Decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca. Cudzoziemiec przebywający za granicą składa wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony za pośrednictwem konsula do wojewody właściwego ze względu na miejsce zamierzonego pobytu. Wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony składa się na formularzu. 

Dokumenty

Cudzoziemiec jest obowiązany uzasadnić wniosek, przedstawić ważny dokument podróży oraz dołączyć do wniosku:

1)  fotografie osób objętych wnioskiem;

2)  dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony (przykładowo akt zawarcia małżeństwa).

Tryb odwoławczy

Stronie niezadowolonej z decyzji organu I instancji przysługuje prawo wystąpienia, w ustawowym terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, z odwołaniem do organu wyższego stopnia, którym w w/w sprawach jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Z kolei od decyzji organu II instancji, stronie przysługuje możliwość złożenia, za pośrednictwem tego organu, skargi do sądu administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, który to sąd sprawuje sądową kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Na jaki okres udziela się zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony

Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się każdorazowo na okres niezbędny do realizacji celu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie dłuższy jednak niż 2 lata.

Cudzoziemcom będącym małżonkami obywatela polskiego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się na preferencyjnych zasadach. Cudzoziemiec, będący małżonkiem obywatela polskiego ubiegając się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie musi, jak ma to miejsce w przypadku innych cudzoziemców, wykazywać, iż posiada stabilne i regularne źródło dochodu oraz ubezpieczenie zdrowotne. Małżonek obywatela polskiego nie jest obowiązany również przedstawić tytułu prawnego do zajmowanego lokalu.  

Cudzoziemcowi małżonkowi obywatela polskiego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie można odmówić udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby którakolwiek z opisanych niżej przyczyn:

1) okoliczności sprawy wskazują, że cel wjazdu lub pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest lub będzie inny niż deklarowany;

2) stwierdzono u niego chorobę lub zakażenie, podlegające obowiązkowemu leczeniu na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384, z późn. zm.), lub istnieje podejrzenie takiej choroby lub zakażenia, a cudzoziemiec nie wyraża zgody na to leczenie;

3) nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa;

4) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie.

Opłata skarbowa

 Za wydanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony pobiera się opłatę skarbową w wysokości 340 zł. Za wydanie karty pobytu pobiera się opłatę w wysokości 50 zł.

2010.06.10

Cudzoziemiec może przekroczyć granicę i przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada:

1)  ważny dokument podróży;

2)  ważną wizę lub inny ważny dokument uprawniający do wjazdu i pobytu na tym terytorium, jeżeli są wymagane;

3)  zezwolenie na wjazd do innego państwa lub zezwolenie na pobyt w innym państwie, jeżeli zezwolenia takie są wymagane w przypadku przejazdu tranzytem.

Cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powinien:

1)  uzasadnić cel i warunki planowanego pobytu;

2)  posiadać oraz okazać na żądanie funkcjonariusza Straży Granicznej:

a) dokument potwierdzający posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego w przypadku wjazdu na podstawie wizy krajowej,

b) wystarczające środki utrzymania na czas trwania planowanego pobytu oraz na powrót do państwa pochodzenia lub zamieszkania lub na tranzyt do państwa trzeciego, które udzieli pozwolenia na wjazd, albo dokument potwierdzający możliwość uzyskania takich środków zgodnie z prawem,

c) zezwolenie na wjazd do innego państwa lub zezwolenie na pobyt w innym państwie, jeżeli zezwolenia takie są wymagane w przypadku przejazdu tranzytem.

Obowiązek okazania środków utrzymania lub dokumentów potwierdzających możliwość uzyskania takich środków zgodnie z prawem nie dotyczy cudzoziemców przekraczających granicę na podstawie m. in.:

- wizy w celu repatriacji,

- wizy w celu wykonywania pracy,

- karty pobytu,

- wizy w celu korzystania z uprawnień wynikających z posiadania Karty Polaka.

2010.03.30

Wizy wydaje i odmawia ich wydania konsul. Wniosek o wydanie wizy należy zatem złożyć do konsula. Wizy wydaje się jako: wizy Schengen i wizy krajowe.

Wiza Schengen oznaczona symbolem „C" -  wiza wydawana przez państwo Schengen na tranzyt przez terytorium państw Schengen lub planowany pobyt na terytorium państw Schengen nieprzekraczający trzech miesięcy w dowolnym sześciomiesięcznym okresie, licząc od dnia pierwszego wjazdu na terytorium państw Schengen

Organ wydający wizy

Organem właściwym do wydawania wiz jest konsul.

Wniosek

Wniosek o wydanie wizy Schengen należy złożyć nie wcześniej niż trzy miesiące przed rozpoczęciem planowanej wizyty. Osoba ubiegająca się o wizę może być zobowiązana do umówienia się na spotkanie w celu złożenia wniosku. W uzasadnionych pilnych przypadkach konsul może zezwolić osobie ubiegającej się o wizę na złożenie wniosku bez uprzedniego umówienia się na spotkanie albo spotkanie odbywa się natychmiast.

Cudzoziemiec ubiegający się o wydanie wizy Schengen: 

1. składa wniosek na formularzu;

2. przedstawia dokument podróży

Cudzoziemiec ubiegający się o wydanie wizy Schengen  przedstawia dokument podróży, który spełnia następujące kryteria:

• okres ważności dokumentu podróży upływa nie wcześniej niż 3 miesiące przed upływem okresu ważności wnioskowanej wizy;
• zawiera przynajmniej dwie wolne strony;

został wydany w ciągu ostatnich dziesięciu lat.

3. składa fotografię:

4. w przypadkach gdy ma to zastosowanie, umożliwia pobranie odcisków palców;

5. uiszcza opłatę wizową;

6. dostarcza dokumenty uzupełniające, potwierdzające cel i warunki wjazdu.

Składając wniosek o wydanie wizy Schengen cudzoziemiec przedstawia również:

a) dokumenty, z których wynika cel podróży;

b) dokumenty dotyczące zakwaterowania lub dowód potwierdzający posiadanie wystarczających środków na pokrycie kosztów zakwaterowania;

c) dokumenty potwierdzające, że osoba ubiegająca się o wizę posiada wystarczające środki na pokrycie kosztów utrzymania przez cały okres planowanego pobytu oraz na pokrycie kosztów powrotu do państwa pochodzenia lub zamieszkania, lub na pokrycie kosztów tranzytu do państwa trzeciego, które na pewno udzieli jej pozwolenia na wjazd, albo dokumenty potwierdzające, że może takie środki legalnie zdobyć, zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c) oraz art. 5 ust. 3 kodeksu granicznego Schengen;

d) informacje pozwalające ocenić, czy osoba ubiegająca się o wizę zamierza opuścić terytorium państw  Schengen.

7. w przypadkach gdy ma to zastosowanie, przedstawia dowód posiadania odpowiedniego, ważnego podróżnego ubezpieczenia medycznego w wysokości co najmniej 30.000 euro

Wiza krajowa oznaczona symbolem „D" uprawnia do wjazdu i ciągłego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających łącznie dłużej niż 3 miesiące. Okres ważności wizy krajowej nie może przekroczyć 1 roku.

Organ wydający wizy

Organem właściwym do wydawania wiz jest konsul.

Tryb składania wniosków o wydanie wizy krajowej

2009.08.12

Małżonkowie obywateli polskich wjeżdżają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach ogólnych, mogą zatem przekroczyć granicę i przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiadają:

  1)  ważny dokument podróży;                                                           

  2)  ważną wizę lub inny ważny dokument uprawniający do wjazdu i pobytu na tym terytorium, jeżeli są wymagane. (Szczegółowe informacje na temat wjazdu na terytorium Polski znajdują się w zakładce - Legalizacja pobytu - Pobyt cudzoziemców niebędących obywatelami UE na terytorium RP - Zagadnienia ogólne - Zasady wjazdu i pobytu cudzoziemców na terytorium RP)  

Wizy wydaje i odmawia ich wydania konsul. Wizy wydaje się jako wizy jednolite pobytowe tzw. wiza Schengen (symbol C)  i jako wizy krajowe (symbol D). (Szczegółowe informacje na temat wjazdu na terytorium Polski znajdują się w zakładce - Legalizacja pobytu - Pobyt cudzoziemców niebędących obywatelami UE na terytorium RP - Wizy pobytowe).

Cudzoziemiec chcący przebywając w Polsce przez dłuższy czas może ubiegać się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Pozostawanie w związku małżeńskim z obywatelem polskim stanowi obligatoryjną przesłankę do udzielenia takiego zezwolenia. Decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca. Cudzoziemiec przebywający za granicą składa wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony za pośrednictwem konsula do wojewody właściwego ze względu na miejsce zamierzonego pobytu. Wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony składa się na formularzu. Cudzoziemiec jest obowiązany uzasadnić wniosek, przedstawić ważny dokument podróży oraz dołączyć do wniosku:

  1)  fotografie osób objętych wnioskiem;

• 2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Cudzoziemcom będącym małżonkami obywatela polskiego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się na preferencyjnych zasadach. Cudzoziemiec, będący małżonkiem obywatela polskiego ubiegając się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie musi wykazywać, iż posiada stabilne i regularne źródło dochodu, ubezpieczenie zdrowotne oraz tytuł prawny do zajmowanego lokalu.  

Cudzoziemcowi małżonkowi obywatela polskiego nie można odmówić udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłby nielegalny pobyt w Polsce.

Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się każdorazowo na okres niezbędny do realizacji celu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie dłuższy jednak niż 2 lata.

 Za wydanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony pobiera się opłatę skarbową w wysokości 340 zł. Za wydanie karty pobytu pobiera się opłatę w wysokości 50 zł.

Stronie niezadowolonej z decyzji wojewody przysługuje prawo wystąpienia, w ustawowym terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, z odwołaniem do organu wyższego stopnia, którym w w/w sprawach jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Z kolei od decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, przysługuje możliwość złożenia, za pośrednictwem tego organu, skargi do sądu administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. (Szczegółowe informacje na temat zezwoleń na zamieszkanie na  czas oznaczony znajdują się w zakładce - Legalizacja pobytu - Pobyt cudzoziemców niebędących obywatelami UE na terytorium RP - Pobyt długoterminowy - Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony)  

2010.01.15

Biuro Organizacji Ośrodków Urzędu do Spraw Cudzoziemców realizuje zadania Szefa Urzędu wynikające z ustawowych powinności, związane z przyznawaniem w/w cudzoziemcom - świadczeń socjalnych, w tym medycznych, na podstawie ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 128, poz. 1176 ze zm., w tym Dz. U. z 2008 r., Nr 70, poz. 416 ).

Zgodnie z art. 73 ust. 1 (rozdział 5) cytowanej powyżej ustawy „opieka medyczna obejmuje świadczenia opieki zdrowotnej w zakresie, w jakim osobom objętym obowiązkowym lub dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym przysługuje prawo do świadczeń na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm.), z wyłączeniem leczenia uzdrowiskowego".

W celu właściwego wywiązywania się z nałożonego przez przepisy ustawy obowiązku dotyczącego konieczności zapewniania cudzoziemcom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy lub azylu opieki medycznej Urząd do Spraw Cudzoziemców zlecił świadczenie usług zdrowotnych Centralnemu Szpitalowi Klinicznemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie - na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy Skarbem Państwa reprezentowanym przez Urząd oraz w/w placówką medyczną.            

Usługi natomiast z zakresu rehabilitacji nie są objęte w/w umową (płatnikiem jest Urząd). Jednak, zgodnie z zapisem § 1 ust. 3 w/w umowy do wystawiania skierowań na usługi z zakresu rehabilitacji upoważniony jest wyłącznie lekarz zatrudniony przez Zleceniobiorcę w punktach medycznych ośrodków dla cudzoziemców.

Cudzoziemiec, przed przystąpieniem do zabiegów, powinien wystąpić z pismem do Dyrektora Biura Organizacji Ośrodków w Dębaku o wyrażenie zgody na pokrycie kosztów usług z zakresu rehabilitacji. Do wniosku powinien załączyć opinię lekarza specjalisty w zakresie niezbędności przeprowadzenia zabiegów wraz z podaniem rodzaju, ilości i kosztów zabiegów oraz uzyskać skierowanie od lekarza ośrodka na odpowiednie leczenie rehabilitacyjne.

Cudzoziemiec - o wyrażeniu zgody przez Dyrektora Biura na pokrycie kosztów w/w leczenia w określonej kwocie - jest informowany pismem. Do pisma  jest załączane zaświadczenie ze wskazaniem płatnika usług dla placówki szpitalnej, do której cudzoziemiec został skierowany na rehabilitację przez lekarza ośrodka.

Wnioski cudzoziemców są rozpatrywane indywidualnie, natomiast zgody na pokrycie kosztów leczenia rehabilitacyjnego są wydawane w miarę posiadanych środków finansowych przez Urząd.

2010.03.30

Na podstawie art. 70 oraz art. 75 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 128, poz. 1176 z późn. zm., w tym Dz. U. z 2008 r. Nr 70, poz. 416 .) cudzoziemcowi na jego wniosek można zapewnić pomoc w dobrowolnym powrocie do kraju, do którego ma prawo wjazdu.

Kto może skorzystać

Pomoc w dobrowolnym powrocie zapewnia się cudzoziemcom:

•  którzy złożyli wniosek o nadanie statusu uchodźcy w RP, a następnie zrezygnowali z postępowania o nadanie statusu uchodźcy w RP.
•  którzy otrzymali decyzję odmawiającą nadania statusu uchodźcy w RP, w której udzielono ochrony uzupełniającej lub przyznano pobyt tolerowany , jeżeli zgłosili chęć dobrowolnego powrotu przed upływem dwóch miesięcy od daty doręczenia decyzji.
•  którzy otrzymali decyzję odmawiającą nadania statusu uchodźcy w RP, w której nie udzielono ochrony uzupełniającej ani nie przyznano pobytu tolerowanego i powiadomili Prezesa Urzędu o zamiarze dobrowolnego powrotu, nie później niż przed upływem terminu do którego byli zobowiązani opuścić terytorium RP.

Co zapewniamy

Powrót organizowany przez Urząd do Spraw Cudzoziemców

Pomoc w dobrowolnym powrocie organizowanym przez Urząd do Spraw Cudzoziemców obejmuje pokrycie:

• kosztów zakupu biletu na przejazd najtańszym środkiem komunikacji publicznej do wybranego przez cudzoziemca kraju, do którego ma prawo wjazdu.
• opłat administracyjnych związanych z uzyskaniem niezbędnych wiz i zezwoleń.
• części kosztów wyżywienia w podróży.

Powrót organizowany przez Międzynarodową Organizacje do Spraw Migracji - IOM

Na podstawie porozumienia pomiędzy Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Międzynarodowa Organizacja do Spraw Migracji, Urząd do Spraw Cudzoziemców współpracuje z IOM w kwestii dobrowolnych powrotów do kraju pochodzenia cudzoziemców opuszczających RP. Podstawowe działanie podejmowane przez IOM to organizacja powrotu cudzoziemców do kraju pochodzenia obejmująca:

•  indywidualne doradztwo w kwestii dobrowolnego powrotu polegające na dostarczeniu beneficjentowi obiektywnej informacji dotyczącej jego sytuacji prawnej i socjalnej w Polsce, sytuacji w kraju pochodzenia oraz programu dobrowolnych powrotów.
•  pomoc w załatwieniu dokumentów podróży w przypadku ich braku.
•  zakup biletów do miejsca docelowego w kraju pochodzenia.
•  organizacja transportu do dworca kolejowego lub lotniska.
•  asysta przy wyjeździe
•  pomoc w tranzycie

Więcej informacji na stronie internetowej http://www.iom.pl/

Gdzie się zgłosić

Jeżeli chcesz skorzystać z możliwości dobrowolnego powrotu należy zgłosić się do Biura Organizacji Ośrodków Urzędu do Spraw Cudzoziemców  w Podkowie - Leśnej Dębaku. (3 km w kierunku Nadarzyna od stacji kolejki WKD w Otrębusach).

Jeżeli jesteś mieszkańcem Ośrodka dla Cudzoziemców Ubiegających się Nadanie Statusu Uchodźcy wniosek możesz wypełnić w ośrodku.

2009.09.16

Obywatel UE, może wjechać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo.

Obywatel UE może przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres do 3 miesięcy, po tym okresie obywatel UE ma obowiązek zarejestrować swój pobyt. Wniosek o zarejestrowanie pobytu składa się na formularzu osobiście do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu. Do wniosku dołącza się dokument potwierdzający zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim. Obywatelowi UE, który zarejestrował pobyt wydaje się zaświadczenie o zarejestrowaniu pobytu obywatela UE.

Po upływie 5 lat nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatel UE nabywa prawo stałego pobytu. Obywatelowi UE, który nabył prawo stałego pobytu wydaje się na jego wniosek dokument potwierdzający prawo stałego pobytu. Wniosek o wydanie w/w dokumentu składa się na formularzu osobiście do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu. Do wniosku należy dołączyć 5 aktualnych fotografii. Przy składaniu wniosku o wydanie dokumentu potwierdzającego prawo stałego pobytu obywatela UE okazuje się ważny dokument podróży lub inny ważny dokument potwierdzający jego tożsamość i obywatelstwo. 

(Szczegółowe informacje na temat stałego pobytu w Polsce znajdują się w zakładce › Legalizacja pobytu › Pobyt obywateli UE oraz członków ich rodzin na terytorium RP › Prawo stałego pobytu)