UDSC

› Strona Główna › Legalizacja pobytu › LEGALIZACJA POBYTU › WYDALENIE CUDZOZIEMCA Z TERYTORIUM RP

A A A

Informacja
o zasadach, trybie postępowania, ciążących na cudzoziemcu obowiązkach oraz przysługujących mu prawach w związku z wydaniem decyzji o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

1. Decyzję o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydaje się w związku z zaistnieniem przesłanek określonych w art. 88 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach - zwanej dalej ustawą  ( Dz. U. z 2011r. Nr 264 poz. 1573 z późn. zm.)  jeżeli cudzoziemiec: 

1) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez ważnej wizy, jeżeli jest wymagana, lub innego ważnego dokumentu uprawniającego do wjazdu i pobytu na tym terytorium;

2) nie opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po wykorzystaniu dopuszczalnego czasu pobytu na terytorium państw obszaru Schengen przez 3 miesiące w okresie 6 miesięcy liczonych od dnia pierwszego wjazdu;

3) wykonywał pracę bez wymaganego zezwolenia albo podjął działalność gospodarczą niezgodnie z obowiązującymi przepisami obowiązującymi w tym zakresie
w Rzeczypospolitej Polskiej;

4) nie posiada środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie może wskazać wiarygodnych źródeł ich uzyskania;

5) jego dane są wpisane do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium RP jest niepożądany;

6) jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy jednolitej pobytowej lub w ruchu bezwizowym;

7) jego dalszy pobyt stanowiłby zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego albo naruszałby interes Rzeczypospolitej Polskiej;

8) niezgodnie z przepisami przekroczył lub usiłował przekroczyć granicę państwową;

9) dobrowolnie nie opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie określonym
w innej decyzji;

10) nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa;

11) zakończył odbywanie kary pozbawienia wolności;

12) został skazany w RP prawomocnym orzeczeniem na karę pozbawienia wolności
i istnieją podstawy do przekazania go za granicę w celu wykonania kary.

13) przebywa poza strefą przygraniczną, w której zgodnie z zezwoleniem na przekroczenie granicy w ramach małego ruchu granicznego może przebywać;

14) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po upływie okresu pobytu, do którego był uprawniony na podstawie zezwolenia na przekroczenie granicy w ramach małego ruchu granicznego.

2. Na podstawie art. 97 ustawy w przypadkach wymienionych powyżej w pkt. 1-4, 8 oraz 13 i 14 cudzoziemiec może być zobowiązany do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 7 dni, gdy z okoliczności sprawy wynika, że dobrowolnie wykona ten obowiązek.

 3. Zgodnie z art. 101 ustawy cudzoziemiec, wobec którego zachodzą okoliczności uzasadniające wydanie decyzji o wydaleniu albo który uchyla się od wykonania obowiązków określonych  w decyzji o wydaleniu może być zatrzymany na okres nie dłuższy niż 48 godzin.

4. Cudzoziemca umieszcza się w strzeżonym ośrodku jeżeli:

- jest to niezbędne do sprawnego przeprowadzenia postępowania w sprawie
o wydalenie,

- zachodzi uzasadniona obawa, ze cudzoziemiec będzie się uchylał od wykonania decyzji
o wydaleniu,

- przekroczył lub usiłował przekroczyć granice niezgodnie z przepisami.

5. Jeżeli istnieje obawa, że cudzoziemiec nie podporządkuje się zasadom pobytu obowiązującym w strzeżonym ośrodku oraz zachodzi którakolwiek z okoliczności wymienionych w pkt. 4 wówczas wobec cudzoziemca stosuje się areszt w celu wydalenia.

6. Na podstawie art. 106 ustawy postanowienie o umieszczeniu cudzoziemca w strzeżonym ośrodku lub w areszcie w celu wydalenia wydaje właściwy sąd, który oznacza okres pobytu w ośrodku lub areszcie, nie dłuższy niż 90 dni. Okres pobytu
w areszcie lub ośrodku może być przedłużany na czas określony niezbędny do wykonania decyzji o wydaleniu, która nie została wykonana z winy cudzoziemca. Okres ten nie może przekraczać 1 roku.

7. Zgodnie z art. 89 ustawy decyzji o wydaleniu nie wydaje się, a wydanej nie wykonuje, jeżeli:

1) zachodzą przesłanki do udzielenia zgody na pobyt tolerowany;

2) jest Pani/Pan małżonkiem obywatela polskiego albo cudzoziemca posiadającego zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE i Pani/Pana dalszy pobyt nie stanowi zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego, chyba że związek małżeński został zawarty w celu uniknięcia wydalenia;

3) przebywa Pani/Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy Schengen upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu, przyjazdu ze względów humanitarnych, ze względu na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe, lub zezwolenia na czas oznaczony, jeżeli zostało ono udzielone w związku z nw. okolicznościami:

- przepisy prawa polskiego wymagają od Pani/Pana osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej;

- wyjątkowa sytuacja osobista wymaga Pani/Pana obecności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

- wymaga tego interes Rzeczypospolitej Polskiej;

- organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu ludźmi stwierdził, że jest Pani/Pan prawdopodobnie ofiarą handlu ludźmi w rozumieniu decyzji ramowej Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi.

8. W decyzji o wydaleniu:

1) określa się termin opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie dłuższy niż 14 dni, z wyłączeniem przypadków, w których decyzja podlega przymusowemu wykonaniu;

2) można określić trasę przejazdu do granicy i miejsce przekroczenia granicy;

3) można wyznaczyć cudzoziemcowi miejsce zamieszkania do czasu wykonania decyzji i zobowiązać go do zgłaszania się w określonych odstępach czasu do organu wskazanego w decyzji

9. Decyzji o wydaleniu można nadać rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli wymagają tego względy, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 5 ustawy (dalszy pobyt cudzoziemca stanowiłby zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego albo naruszałby interes Rzeczypospolitej Polskiej).

10. Decyzja o wydaleniu powoduje z mocy prawa unieważnienie wizy, unieważnienie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego, cofnięcie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zezwolenia na pracę.

11. Na podstawie art. 128 ust. 3 ww. ustawy dane cudzoziemca, wobec którego została wydana ostateczna decyzja o wydaleniu przechowuje się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany 3 lata od dnia wykonania decyzji o wydaleniu w przypadku pokrycia kosztów wydalenia w całości przez cudzoziemca i 5 lat od dnia wykonania decyzji o wydaleniu w przypadku pokrycia kosztów wydalenia w całości lub części przez Skarb Państwa.

12. Jeżeli decyzji o wydaleniu nadano rygor natychmiastowej wykonalności, to dane cudzoziemca można umieścić w wykazie osób, których pobyt na terytorium RP jest niepożądany na podstawie tej decyzji, nawet jeśli nie jest ostateczna.

13. W przypadku braku informacji o wykonaniu decyzji o wydaleniu, początkiem okresu, na który zamieszcza się w wykazie dane Pana(i), jest ostatni dzień terminu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a jeżeli w decyzji nie określono terminu - data wydania decyzji.

14. Dane cudzoziemca przechowywane w wykazie na podstawie art. 128 ust.1 pkt. 1 tj. gdy została wydana ostateczna decyzja o wydaleniu są przekazywane do Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu na okres przechowywania w wykazie.

15. Zgodnie z art. 131 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach może Pan/Pani złożyć do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniosek o:

- udzielenie informacji o wpisaniu Pana/Pani danych osobowych do wykazu cudzoziemców,   których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany lub do Systemu Informacyjnego Schengen;

- sprostowanie Pana/Pani danych osobowych zawartych w wykazie lub w Systemie Informacyjnym Schengen, jeżeli  Pan/Pani stwierdzi, że nie są prawdziwe;

- wykreślenie danych osobowych Pana/Pani zawartych w wykazie lub w Systemie Informacyjnym Schengen, jeżeli zostały tam umieszczone w wyniku błędu.

16. Decyzję o wydaleniu cudzoziemca wydaje, z urzędu lub na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, szefa Agencji Wywiadu, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji, komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta wojewódzkiego Policji, komendanta placówki Straży Granicznej lub organu Służby Celnej, wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca lub miejsce ujawnienia faktu albo zdarzenia będącego podstawą wystąpienia z wnioskiem o wydalenie cudzoziemca.

17. Cudzoziemiec ma obowiązek:

a. wykonać decyzję o wydaleniu w określonym w niej terminie,
b. zgodnie z art. 96 ww. ustawy pokryć koszty związane z wydaleniem,
c. udzielić wszelkich informacji w zakresie danych osobowych oraz innych niezbędnych do przeprowadzenia postępowania o wydalenie.

18. Cudzoziemiec ma prawo złożyć odwołanie od decyzji do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem wojewody, który decyzję wydał, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Stan na dzień 21.10.2010r.