UDSC

Urząd do Spraw Cudzoziemców

› Strona Główna › Narzędzia › Najczęściej zadawane pytania

A A A

Najczęściej zadawane pytania

1) Cudzoziemiec chce przyjechać do Polski. Do kogo powinienem się zwrócić o wydanie wizy?

Zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (t.j. z 2006r. Nr 234 poz. 1694 z późn. zm.) cudzoziemiec może przekroczyć granicę oraz przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada ważny dokument podróży oraz wizę, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

Cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powinien uzasadnić cel i okoliczności planowanego pobytu oraz przedstawić dokumenty je potwierdzające, posiadać i okazać na żądanie uprawnionego organu środki finansowe niezbędne do pokrycia kosztów wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobytu, przejazdu i wyjazdu z tego terytorium lub dokumenty umożliwiające uzyskanie takich środków oraz zezwolenie na wjazd do innego państwa lub na powrót do kraju pochodzenia, jeżeli takie zezwolenie jest wymagane.

Wizy wydaje i odmawia ich wydania konsul. Wizy pobytowe wydaje się jako wizy jednolite lub krajowe. Wiza pobytowa jednolita, oznaczona symbolem „C" uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium państw obszaru Schengen lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres nieprzekraczający łącznie 3 miesięcy w okresie 6 miesięcy liczonych od dnia pierwszego wjazdu na to terytorium. Wiza pobytowa krajowa oznaczona symbolem „D" uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres nieprzekraczający łącznie roku w okresie ważności wizy.

2) W jakiej wysokości środki powinienem posiadać cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?

Kwestię wysokości środków finansowych, które powinien posiadać cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Polski oraz dokumentów, które mogą potwierdzić posiadanie tych środków reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 października 2007r. w sprawie wysokości środków finansowych, które powinien posiadać cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dokumentów, które mogą potwierdzić posiadanie tych środków (Dz. U. Nr 217, poz. 1616).

Zgodnie z treścią § 2 w/w rozporządzenia cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres pobytu nieprzekraczający 3 dni powinien posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów zakwaterowania, wyżywienia, przejazdu i wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wysokości co najmniej 300 złotych albo równowartość tej kwoty w walutach obcych.

Cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres pobytu powyżej 3 dni powinien posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów, o których wyżej mowa, w wysokości co najmniej 100 złotych na każdy dzień pobytu albo równowartość tej kwoty w walutach obcych.

Dokumentami, które mogą potwierdzić posiadanie przez cudzoziemca środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów zakwaterowania, wyżywienia, przejazdu i wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wysokości, o której powyżej mowa, są:

1) czek podróżny lub karta kredytowa;

2) zaświadczenie o posiadaniu środków płatniczych w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wysokości nie mniejszej niż określona w ust. 1 i 2, potwierdzone pieczęcią i podpisem upoważnionego pracownika tego banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, wystawione najpóźniej na miesiąc przed przekroczeniem granicy;

3) oryginał zaproszenia, o którym mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach.

Dokumentami, które mogą potwierdzić posiadanie przez cudzoziemca środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mogą być także:

1) bilet uprawniający do podróży do kraju pochodzenia lub innego państwa;

2) dokument uprawniający do używania posiadanego środka transportu.

Ponadto zgodnie z § 3 w/w rozporządzenia cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powinien posiadać na pokrycie kosztów leczenia kwotę co najmniej 300 złotych na każdy dzień pobytu albo jej równowartość w walutach obcych. Dokumentami, które mogą potwierdzić posiadanie przez cudzoziemca środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów leczenia, są:

1) oryginał zaproszenia, o którym mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U z 2006r. Nr 234 poz. 1694 z późn. zm.);

2) potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 października 2007r. stanowi, iż cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który:

1) jest uczestnikiem imprezy turystycznej, obozu młodzieżowego, zawodów sportowych,

2) ma opłacone koszty pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej,

3) przyjeżdża do placówki leczniczo-sanatoryjnej,

powinien posiadać kwotę co najmniej 20 złotych na każdy dzień pobytu, nie mniej jednak niż 100 złotych, oraz kwotę co najmniej 300 złotych na pokrycie kosztów leczenia na każdy dzień pobytu albo ich równowartość w walutach obcych.

Posiadanie środków finansowych na pokrycie kosztów leczenia, o których wyżej mowa, może być potwierdzone dokumentem potwierdzającym pokrycie przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dokumentami, które mogą potwierdzić cel przekroczenia granicy przez cudzoziemców, o których wyżej mowa, są:

1) dokument potwierdzający uczestnictwo w imprezie turystycznej, obozie młodzieżowym lub zawodach sportowych;

2) dowód wniesienia opłat za pobyt w Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie obejmującym co najmniej koszty zakwaterowania i wyżywienia;

3) skierowanie do placówki leczniczo-sanatoryjnej.

Dokument potwierdzający uczestnictwo w imprezie turystycznej, obozie młodzieżowym lub zawodach sportowych, o którym mowa w § 4 ust. 3 pkt 1 w/w rozporządzenia, powinien zawierać imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres cudzoziemca, w przypadku przyjazdu indywidualnego, lub liczbę osób objętych zbiorową imprezą turystyczną, oraz w szczególności:

1) dane wystawcy dokumentu, a w szczególności jego nazwę i siedzibę;

2) dane dotyczące organizatora i realizatora usług turystycznych;

3) termin oraz miejsce pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4) szczegółowy wykaz usług turystycznych, a w przypadku wycieczki turystycznej - jej dokładną trasę;

5) potwierdzenie opłacenia kosztów usługi turystycznej, z wyszczególnieniem kosztów zakwaterowania i wyżywienia oraz ceny tej usługi.

W przypadku gdy cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej potwierdza posiadanie środków finansowych w walucie obcej, do przeliczenia jej na walutę polską stosuje się średni kurs tej waluty ogłoszony przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym wjazd cudzoziemca na to terytorium.

Ponadto zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobytu, przejazdu i wyjazdu z tego terytorium, nie okazują cudzoziemcy:

1) przekraczający granicę na podstawie:

a) umów i porozumień międzynarodowych, które przewidują zwolnienie cudzoziemca z obowiązku posiadania tych środków albo obowiązek pokrycia kosztów jego pobytu przez polskie organy państwowe lub instytucje publiczne,

b) umów o małym ruchu granicznym lub umów, które określają warunki przekraczania granicy w przejściach na szlakach turystycznych przecinających granicę,

c) wizy wjazdowej,

d) wizy pobytowej w celu wykonywania pracy,

e) wizy pobytowej w celu korzystania z ochrony czasowej,

f) wizy pobytowej w celu udziału w postępowaniu w sprawie o udzielenie azylu,

g) karty pobytu;

2) przekraczający granicę w związku z niesieniem pomocy charytatywnej;

3) uczestnicy akcji ratunkowych.

3) Czy będąc na terytorium Polski można przedłużyć wizę?

Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (tekst jednolity Dz. U. z 2006r. Nr 234, pozycja 1694 z późn. zm.) cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej można przedłużyć wizę pobytową, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1) przemawia za tym ważny interes zawodowy lub osobisty cudzoziemca albo względy humanitarne;

2) zdarzenia, które są przyczyną ubiegania się o przedłużenie wizy, wystąpiły niezależnie od woli cudzoziemca i nie były możliwe do przewidzenia w chwili wydania wizy;

3) okoliczności sprawy nie wskazują, że cel pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będzie inny niż deklarowany;

4) nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42 pkt 2-7.

Ponadto okres pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie przedłużonej wizy nie może przekraczać okresu pobytu przewidzianego dla danego typu wizy pobytowej.

Cudzoziemcowi przebywającemu w szpitalu, którego stan zdrowia wyklucza przewiezienie lub wyjazd do innego państwa, wizę przedłuża się do dnia, w którym stan jego zdrowia pozwoli na opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w w/w przypadku organ właściwy do przedłużenia wizy może powołać biegłego lekarza w celu wydania opinii w przedmiocie stanu zdrowia cudzoziemca.

Cudzoziemiec jest obowiązany złożyć wniosek o przedłużenie wizy co najmniej 7 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie jednolitej lub co najmniej 14 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie krajowej. Wniosek o przedłużenie wizy składa się na formularzu do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca. Cudzoziemiec ubiegający się o przedłużenie wizy jest obowiązany uzasadnić wniosek, dołączyć dokumenty potwierdzające okoliczności podane we wniosku oraz fotografie osób objętych wnioskiem. Przedłużenie lub odmowa przedłużenia wizy następuje w drodze decyzji.

4) W jakim terminie należy złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony?

Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony co najmniej 45 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie lub terminu ważności poprzedniego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony składa się na formularzu do wojewody właściwego ze względu na miejsce zamierzonego pobytu cudzoziemca.

5) Cudzoziemiec pozostaje w związku małżeńskim z obywatelem/obywatelką polskim/polską. Jak w takich okolicznościach uzyskać prawo pobytu na terytorium Polski?

Zgodnie z obowiązującymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepisami ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 234 poz. 1694 z późn. zm) małżonkowie obywateli polskich są pod szczególną ochroną na terytorium Polski. Małżonkowie obywateli polskich wjeżdżają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach ogólnych. Zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 w/w ustawy cudzoziemiec może przekroczyć granicę oraz przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada ważny dokument podróży oraz wizę, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

Wizy wydaje i odmawia ich wydania konsul. Wizy pobytowe wydaje się jako wizy jednolite lub krajowe. Wiza pobytowa jednolita uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium państw obszaru Schengen lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres nieprzekraczający łącznie 3 miesięcy w okresie 6 miesięcy liczonych od dnia pierwszego wjazdu na to terytorium. Wiza pobytowa krajowa uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres nieprzekraczający łącznie roku w okresie ważności wizy

Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach pozostawanie w związku małżeńskim obywatelem polskim stanowi obligatoryjną przesłankę do udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach stanowi, iż zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który jest małżonkiem obywatela polskiego - jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamierzonego pobytu cudzoziemca. Cudzoziemiec przebywający za granicą składa wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony za pośrednictwem konsula. Wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony składa się na formularzu. Cudzoziemiec jest obowiązany uzasadnić wniosek, przedstawić ważny dokument podróży oraz dołączyć do wniosku:

1) fotografie osób objętych wnioskiem;

2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Stronie niezadowolonej z decyzji organu I instancji przysługuje prawo wystąpienia, w ustawowym terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, z odwołaniem do organu wyższego stopnia, którym w w/w sprawach jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

Z kolei od decyzji organu II instancji, stronie przysługuje możliwość złożenia, za pośrednictwem tego organu, skargi do sądu administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, który to sąd sprawuje sądową kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się każdorazowo na okres niezbędny do realizacji celu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie dłuższy jednak niż 2 lata (art. 56 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach).

Cudzoziemcom będącym małżonkami obywatela polskiego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się na preferencyjnych zasadach. Cudzoziemiec, będący małżonkiem obywatela polskiego ubiegając się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie musi, jak ma to miejsce w przypadku innych cudzoziemców, wykazywać, iż posiada stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu oraz ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnymlub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Małżonek obywatela polskiego nie jest obowiązany również przedstawić tytułu prawnego do zajmowanego lokalu.

Cudzoziemcowi małżonkowi obywatela polskiego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie można odmówić udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby którakolwiek z przyczyn, o których mowa w art. 57 ust.1 pkt 3 i 7-9. t. j: art. 57 ust. 1 Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli:

1) okoliczności sprawy wskazują, że cel wjazdu lub pobytu cudzoziemca na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej jest lub będzie inny niż deklarowany;

2) stwierdzono u niego chorobę lub zakażenie, podlegające obowiązkowemu leczeniu na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384, z późn. zm.), lub istnieje podejrzenie takiej choroby lub zakażenia, a cudzoziemiec nie wyraża zgody na to leczenie;

3) nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa;

4) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie.

6) Na jakich zasadach obywatele UE oraz członkowie ich rodzin mogą przebywać w Polsce?

Ustawa z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2006r. Nr 144 poz.1043), określa zasady i warunki wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobytu oraz wyjazdu z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, obywateli Konfederacji Szwajcarskiej, członków rodzin tych obywateli, którzy do nich dołączają lub z nimi przebywają. Zgodnie z treścią art. 2 pkt 4 w/w ustawy za członka rodziny - cudzoziemca będącego lub niebędącego obywatelem UE uważamy małżonka obywatela UE, bezpośredniego zstępnego obywatela UE lub jego małżonka, w wieku do 21 lat lub pozostającego na utrzymaniu obywatela UE lub jego małżonka, bezpośredniego wstępnego obywatela UE lub jego małżonka, pozostającego na utrzymaniu obywatela UE lub jego małżonka.

Zgodnie z przepisami ustawy o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin obywatel UE może wjechać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ważnego dokumentu podróży lub innego ważnego dokumentu potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo. Natomiast członek jego rodziny niebędący obywatelem UE może wjechać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ważnego dokumentu podróży oraz wizy, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

Obywatel UE i członek jego rodziny mogą przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres do 3 miesięcy, po tym okresie obywatel UE ma obowiązek zarejestrować swój pobyt, natomiast członek jego rodziny niebędący obywatelem UE jest obowiązany wystąpić o wydanie karty pobytu członka rodziny obywatela UE. Organem właściwym w w/w sprawach jest wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu.

Zarejestrowanie pobytu następuje na wniosek obywatela UE, a wydanie karty pobytu członka rodziny obywatela UE - na wniosek członka rodziny niebędącego obywatelem UE. Wniosek składa się osobiście, nie później niż w następnym dniu po upływie 3 miesięcy od dnia wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wymóg osobistego złożenia wniosku nie dotyczy małoletniego.

Do wniosku dołącza się dokumenty lub pisemne oświadczenia potwierdzające spełnianie warunków pobytu określonych w niniejszym rozdziale, a w przypadku wniosku o wydanie karty pobytu członka rodziny obywatela UE - także fotografie.

Odbioru zaświadczenia lub karty może dokonać ustanowiony przez wnioskodawcę pełnomocnik. Karta pobytu członka rodziny obywatela UE jest ważna przez 5 lat.

Po upływie 5 lat nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatel UE nabywa prawo stałego pobytu. Członek rodziny niebędący obywatelem UE nabywa prawo stałego pobytu po upływie 5 lat nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wraz z obywatelem UE. Obywatelowi UE, który nabył prawo stałego pobytu wydaje się na jego wniosek dokument potwierdzający prawo stałego pobytu, a członkowi rodziny niebędącemu obywatelem UE - kartę stałego pobytu członka rodziny obywatela UE.

Wydanie dokumentu potwierdzającego prawo stałego pobytu następuje na wniosek obywatela UE, a karty stałego pobytu członka rodziny obywatela UE - na wniosek członka rodziny niebędącego obywatelem UE. Wniosek składa się osobiście do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu. Wymóg osobistego złożenia wniosku nie dotyczy małoletniego. Członek rodziny niebędący obywatelem UE składa wniosek o wydanie karty stałego pobytu członka rodziny obywatela UE przed upływem terminu ważności karty pobytu członka rodziny obywatela UE. Do wniosku należy dołączyć fotografie. Przy składaniu wniosku o wydanie dokumentu potwierdzającego prawo stałego pobytu lub karty stałego pobytu członka rodziny obywatela UE okazuje się ważny dokument podróży. Obywatel UE może okazać inny ważny dokument potwierdzający jego tożsamość i obywatelstwo.

Odbioru w/w dokumentów może dokonać ustanowiony przez wnioskodawcę pełnomocnik.

Stosownie do art. 81 w/w ustawy nie dopełnienie obowiązku zarejestrowania pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uchylanie się od obowiązku posiadania albo wymiany karty pobytu członka rodziny obywatela UE lub karty stałego pobytu członka rodziny obywatela UE - podlega karze grzywny.

7) Cudzoziemiec chciałby zaprosić cudzoziemca do Polski. Jakie warunki muszą zostać spełnione w tym celu?

Zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 234 poz, 16904 z późn. zm.) zaproszenie mogą wystawić:

1) obywatel polski zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, oraz członek jego rodziny, zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiadający prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na tym terytorium;

2) cudzoziemiec przebywający bezpośrednio przed wystawieniem zaproszenia legalnie i nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub posiadający zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE;

3) osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

- zwani dalej "zapraszającymi".

Zaproszenie uzyskuje ważność z chwilą wpisania go, na wniosek zapraszającego, do ewidencji zaproszeń i jest ważne przez okres roku. Wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę zapraszającego wpisuje zaproszenie do ewidencji zaproszeń lub wydaje decyzję o odmowie wpisania albo o unieważnieniu zaproszenia.

Na żądanie organu, który przyjął wniosek o wpisanie zaproszenia do ewidencji zaproszeń, zapraszający jest obowiązany przedstawić dokumenty potwierdzające możliwość wywiązania się z zobowiązania do pokrycia kosztów związanych z pobytem cudzoziemca, a w szczególności dokumenty potwierdzające posiadanie źródeł dochodów lub własnych środków materialnych i ich wysokość oraz dokumenty potwierdzające tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego lub możliwość zapewnienia cudzoziemcowi zamieszkania.

8) Jak długo powinno trwać postępowanie administracyjne w sprawie o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony?

Wojewoda prowadząc postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony ma obowiązek przestrzegania terminów załatwiania sprawy przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zgodnie z treścią w/w przepisu wojewoda powinien zatem wydać decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi przedmiotowego zezwolenia w terminie miesiąca, co jednak będzie możliwe bardzo rzadko, gdyż zgodnie z art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (tekst jednolity Dz. U. z 2006r. Nr 234, poz. 1694 z późn. zm.) przed wydaniem decyzji o udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wojewoda jest obowiązany zwrócić się do komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta wojewódzkiego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z wnioskiem o przekazanie informacji, czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowią zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. W/w organy są obowiązane, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, przekazać wojewodzie informacje, czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowią zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Wojewoda powinien o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego zawiadomić strony, podać przyczyny zwłoki i wskazać nowy termin załatwienia sprawy. Organ prowadzący postępowanie administracyjne ma obowiązek poinformować cudzoziemca o zwłoce, podać jej przyczyny i wskazać nowy termin załatwienia sprawy w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego, nawet jeżeli zwłoka w załatwieniu sprawy jest niezależna od organu (art. 36 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

9) Jak cudzoziemiec może uzyskać zezwolenie na pobyt stały w Polsce?

Zezwoleniami udzielanymi na czas nieoznaczony są zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE oraz zezwolenie na osiedlenie się.

Zgodnie z art. 64. ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (tekst jednolity Dz. U. z 2006r. Nr 234, poz. 1694 z późn. zm.), zezwolenia na osiedlenie się udziela się cudzoziemcowi, który:

1) jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca, posiadającego zezwolenie na osiedlenie się, urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) pozostaje w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem polskim co najmniej 3 lata przed złożeniem wniosku i bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 2 lata na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony;

3) bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres nie krótszy niż 10 lat na podstawie zgody na pobyt tolerowany lub przez okres 5 lat w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy;

4) jest dzieckiem obywatela polskiego i pozostaje pod jego władzą rodzicielską.

Cudzoziemcy mogą ubiegać się również o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE (art. 65 ustawy o cudzoziemcach), udzielanego, tak jak w przypadku zezwolenia na osiedlenie się, na czas nieoznaczony, którego udziela się cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bezpośrednio przed złożeniem wniosku, legalnie i nieprzerwanie, co najmniej przez 5 lat, który posiada:

1) stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu oraz

2) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Cudzoziemiec może złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE w czasie zgodnego z prawem pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE składa się na formularzu do wojewody właściwego ze względu na miejsce zamierzonego pobytu cudzoziemca. Ponadto cudzoziemiec jest obowiązany uzasadnić wniosek, przedstawić ważny dokument podróży oraz dołączyć do wniosku:

1) fotografie osób objętych wnioskiem;

2) dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;

3)tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym przebywa lub zamierza przebywać, oraz dokumenty potwierdzające wysokość kosztów zamieszkania.

10) W jakim terminie należy złożyć wniosek o udzielenie zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE oraz zezwolenie na osiedlenie się?

11) Jak długo powinno trwać postępowanie administracyjne w sprawie o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długo terminowego WE?

Zgodnie z art. 71c ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 234 poz. 1694 z późn. zm) załatwienie sprawy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE powinno zakończyć się nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, a w postępowaniu odwoławczym - w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania. W razie niezałatwienia sprawy w w/w terminach, stosuje się przepisy art. 36-38 Kodeksu postępowania administracyjnego.

12) Czy cudzoziemiec może podróżować bez wizy po strefie Schengen jeśli posiadam kartę pobytu w Polsce?

Po wejścia Rzeczpospolitej Polskiej do strefy Schengen jest możliwe podróżowanie i przebywanie na terytorium obszaru Schengen przez obywateli krajów trzecich bez konieczności posiadania wizy Schengen na podstawie zezwoleń pobytowych wydanych przez jedno z państw obszaru Schengen przez okres nieprzekraczający trzech miesięcy, o ile jednocześnie spełnione są ogólne warunki wjazdu i pobytu na terytorium obszaru Schengen, tj. cudzoziemiec posiada ważny dokument podróży, potrafi uzasadnić cel i warunki planowanego pobytu oraz posiada wystarczające środki utrzymania lub możliwość ich uzyskania zgodnie z prawem, a także nie jest uważany za stanowiącego zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków międzynarodowych żadnego z państw członkowskich, a w szczególności nie dokonano wobec niego na tej podstawie wpisu do celów odmowy wjazdu w krajowych bazach danych państw członkowskich (art. 21 ust. 1 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluxu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach).

W przypadku Rzeczypospolitej Polskiej tytułami pobytowymi są:

- zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony,

- zezwolenie na osiedlenie się,

- zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE,

- zgoda na pobyt tolerowany,

- status uchodźcy.

Przekraczając granicę Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemiec posiadający jedno z w/w zezwoleń powinien posiadać ważną kartę pobytu, która jest dokumentem potwierdzającym posiadanie w Polsce tytułu pobytowego, ważny dokument podróży, uzasadnić cel i warunki planowanego pobytu oraz posiada wystarczające środki utrzymania. Jednocześnie uprzejmie informuję, iż Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Irlandia nie są w strefie Schengen.

13) Jak cudzoziemiec może uzyskać obywatelstwo polskie?

Zgodnie z art. 141 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 234 poz. 1694 z późn. zm) Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach wjazdu cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przejazdu przez to terytorium, pobytu na nim i wyjazdu z niego, nadawania statusu uchodźcy, udzielania cudzoziemcom azylu, wyrażania zgody na pobyt tolerowany oraz udzielania ochrony czasowej, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych dla innych organów. Z uwagi na powyższy fakt Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców nie jest organem właściwym do udzielania odpowiedzi w sprawie uzyskania obywatelstwa polskiego.

Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 28 poz. 353 z późn. zm.) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadaje obywatelstwo polskie i wyraża zgodę na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego. Wnioski o nadanie obywatelstwa polskiego i o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego osoby zamieszkałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wnoszą za pośrednictwem właściwego wojewody, a osoby zamieszkałe za granicą - za pośrednictwem konsula.

14) Jak cudzoziemiec może uzyskać wizę wjazdową w celu repatriacji?

Jednocześnie uprzejmie informuje, iż zgodnie z art. 5 ust. 4 - 5 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (t.j. z 2004r. Nr 53 poz. 532 z późn. zm.) decyzje w sprawie stwierdzenia polskiego pochodzenia, wydaje konsul. Od decyzji przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach o stwierdzenie polskiego pochodzenia jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

15) Na jakich zasadach cudzoziemcy mogą prowadzić w Polsce działalność gospodarczą?

16) Na jakich zasadach cudzoziemcy mogą pracować na terytorium Polski?

17) Jakie warunki musi spełnić cudzoziemiec, który chce kupić nieruchomość w Polsce?

18) Dane osobowe cudzoziemca figurują w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany.Jednocześnie zawarł on związek z obywatelem polskim. Co powinien zrobić?

Zgodnie z art. 128 ust. 1a ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 234 poz. 1694 z późn. zm) w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany nie zamieszcza się danych cudzoziemca małżonka obywatela polskiego.

Należy zatem wystąpić do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o wykreślenie danych z w/w wykazu. Do wniosku należy dołączyć - pisemny wniosek sporządzony w j. polskim, zawierający szczegółowe dane osobowe cudzoziemca w tym datę urodzenia, wraz z adresem do korespondencji, odręcznie podpisany, oryginał odpisu aktu małżeństwa wraz z tłumaczeniem sporządzonym przez tłumacza przysięgłego, bądź urzędowo potwierdzona kopia odpisu aktu małżeństwa wraz z tłumaczeniem w wypadku aktów małżeństwa sporządzonych za granicą, lub - oryginał odpisu aktu małżeństwa sporządzony przez polski Urząd Stanu Cywilnego, bądź urzędowo potwierdzona kopia odpisu aktu małżeństwa sporządzonego przez polski USC.

Do wniosku należy również dołączyć potwierdzenie dokonania opłaty skarbowej w wysokości 17zł na konto:

Urząd Miasta Stołecznego Warszawy Dzielnica Śródmieście

ul. Nowogrodzka 43, 00-950 Warszawa

CITI BANK Warszawa

60-1030 1508-0000 0005 5001 0038

Wypadku gdy, z wnioskiem występuje pełnomocnik, należy załączyć pełnomocnictwo wraz z dowodem wniesienia opłaty skarbowej (17zł) na w/w konto.

Wszelkie dokumenty winny być składane w oryginale lub w przypadku kopii winny zawierać urzędowe potwierdzenie za zgodność z oryginałem, składane dokumenty winny być sporządzone w j. polskim bądź być przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego.

| Kontakt

UDSC

Urząd do Spraw Cudzoziemców

Najczęściej zadawane pytania

Szukaj