UDSC

› Strona Główna › Legalizacja pobytu › Pobyt cudzoziemców niebędących obywatelami UE na terytorium RP › Pobyt długoterminowy › Zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE › Komu jest udzielane

A A A

Zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udziela się na wniosek cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bezpośrednio przed złożeniem wniosku, legalnie i nieprzerwanie, co najmniej przez 5 lat, który posiada:

• stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;
• ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE nie może być udzielone cudzoziemcowi:

• 1) przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu odbywania studiów lub szkolenia zawodowego;
• 2) posiadającemu zgodę na pobyt tolerowany, azyl, status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej lub korzystającemu z ochrony uzupełniającej lub ochrony czasowej;
• 3) ubiegającemu się o nadanie statusu uchodźcy lub oudzielenie azylu;
• 4) będącemu pracownikiem „au pair", pracownikiem sezonowym, delegowanym przez usługodawcę w celu transgranicznego świadczenia usług lub będącemu usługodawcą świadczącym usługi transgraniczne;
• 5) przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy jednolitej pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11 ustawy o cudzoziemcach, tj. w celu przyjazdu ze względów humanitarnych, ze względu na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe lub na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 5 lub 7, art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a lub art. 53a ust. 2 ustawy o cudzoziemcach;
• 6) zatrzymanemu, umieszczonemu w strzeżonym ośrodku, w areszcie w celu wydalenia, w stosunku do którego został zastosowany środek zapobiegawczy w postaci zakazu opuszczania kraju lub pozbawionemu wolności wskutek wykonania orzeczeń wydanych na podstawie ustaw.

Do okresu 5 letniego pobytu, warunkującego udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE nie zalicza się pobytu cudzoziemca:

• 1) zatrzymanego, umieszczonego w strzeżonym ośrodku, w areszcie w celu wydalenia, w stosunku do którego został zastosowany środek zapobiegawczy w postaci zakazu opuszczania kraju lub pozbawionego wolności na podstawie orzeczeń wydanych na podstawie ustaw;
• 2) jako pracownika „au pair", sezonowego, delegowanego przez usługodawcę w celu transgranicznego świadczenia usług lub usługodawcy świadczącego usługi transgraniczne;

• 3) na podstawie wizy jednolitej pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11 ustawy o cudzoziemcach, tj. w celu przyjazdu ze względów humanitarnych, ze względu na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe, wizy pobytowej wydanej w celu podjęcia lub kontynuowania nauki lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 5 lub 7, art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a lub ust. 2 ustawy o cudzoziemcach;
• 4) jako szefa, członka personelu misji dyplomatycznej, kierownika urzędu konsularnego i członka personelu konsularnego państwa obcego oraz innej osoby zrównanej z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych.

Do 5 letniego okresu pobytu, warunkującego udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE zalicza się połowę okresu pobytu cudzoziemca na podstawie wizy udzielonej w związku z odbywaniem studiów lub szkolenia zawodowego, lub na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielonego w związku z okolicznościami, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16 lub w art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. b.

Pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za nieprzerwany, gdy żadna z przerw w nim nie była dłuższa niż 6 miesięcy i nie przekroczyła łącznie 10 miesięcy, chyba że przerwa była spowodowana:

1) wykonywaniem obowiązków zawodowych lub świadczeniem pracy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie umowy zawartej z pracodawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) towarzyszeniem małżonkowi wykonującemu obowiązki zawodowe lub świadczącemu pracę w warunkach, o których mowa w pkt 1;

3)   leczeniem cudzoziemca.

Zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udziela się na czas nieoznaczony. Z dniem uzyskania przez cudzoziemca zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE wygasa z mocy prawa posiadane przez cudzoziemca zezwolenie na osiedlenie się.

Zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE zostanie cofnięte m.in., gdy cudzoziemiec opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres przekraczający 6 lat, opuścił terytorium Unii Europejskiej na okres następujących kolejno po sobie 12 miesięcy lub uzyskał zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

W przypadku gdy zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE zostanie cofnięte z w/w przyczyn, kolejne zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE będzie mogło zostać udzielone, gdy cudzoziemiec spełni warunki udzielenia tego zezwolenia, z tym że bezpośrednio przed złożeniem wniosku o wydanie kolejnego zezwolenia powinien przebywać legalnie i nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co najmniej przez 3 lata.

Cudzoziemiec posiadający w jednym z państw członkowskich UE zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE ma prawo do uzyskania zezwolenia na pobyt czasowy w innym państwie członkowskim UE, jeżeli zachodzą okoliczności uzasadniające jego zamieszkiwanie w tym państwie oraz jeżeli posiada on stabilne i regularne źródła dochodu oraz ubezpieczenie zdrowotne. Dotyczy to również członków rodziny w/w cudzoziemca.