Po otrzymaniu wniosku uchodźczego, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców sprawdza, czy Rzeczpospolita Polska jest państwem odpowiedzialnym za jego rozpatrzenie. Odpowiedzialność państwa jest ustalana na podstawie przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 (tzw. rozporządzenie Dublin II). Jeżeli na Polsce odpowiedzialność taka nie ciąży, Szef Urzędu wyda decyzję o przekazaniu osoby do państwa odpowiedzialnego za rozpatrzenie jej wniosku uchodźczego oraz wyda decyzję o umorzeniu postępowania prowadzonego w Polsce.
Wnioskodawca i osoba, w imieniu której wnioskodawca występuje, podlegający przekazaniu mogą być doprowadzeni do granicy lub do granicy państwa, do którego następuje przekazanie, albo do portu lotniczego lub morskiego tego państwa. Więcej informacji o postępowaniach dublińskich można uzyskać klikając na poniższy link:
Postępowania dublińskie
Jeżeli odpowiedzialność za rozpatrzenie wniosku leży po stronie polskiej, w pierwszej kolejności sprawdzana jest kompletność danych zawartych we wniosku uchodźczym. Wniosek, który nie zawiera imienia i nazwiska wnioskodawcy lub określenia kraju pochodzenia i braków tych nie można było usunąć w wyniku czynności podejmowanych przez organ przyjmujący wniosek, zostanie pozostawiony bez rozpoznania.
Następnie badana jest dopuszczalność wniosku. Jeżeli wniosek zostanie uznany za niedopuszczalny postępowanie uchodźcze zostanie umorzone. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy:
- wnioskodawca uzyskał status uchodźcy w innym państwie członkowskim,
- po otrzymaniu decyzji ostatecznej o odmowie nadania statusu uchodźcy wnioskodawca złożył nowy wniosek oparty na tych samych podstawach,
- małżonek, który uprzednio wyraził zgodę na złożenie wniosku przez wnioskodawcę w jego imieniu, złożył odrębny wniosek, podczas gdy nie zachodzą okoliczności dotyczące tego małżonka uzasadniające taki wniosek.
Postępowanie będzie natomiast przeprowadzone w trybie przyspieszonym (decyzja zostanie wydana w ciągu 30 dni od momentu złożenia wniosku) jeżeli wnioskodawca:
- podał inne przyczyny złożenia wniosku niż obawa przed prześladowaniem z powodu rasy, religii, narodowości, przekonań politycznych lub przynależności do określonej grupy społecznej, lub ryzyko doznania poważnej krzywdy albo nie podał żadnych informacji o okolicznościach związanych z obawą przed prześladowaniem lub ryzykiem doznania poważnej krzywdy,
- pochodzi z bezpiecznego kraju pochodzenia, znajdującego się na wspólnej minimalnej liście przyjętej przez Radę Unii Europejskiej, pod warunkiem, że wnioskodawca posiada obywatelstwo tego państwa lub jest bezpaństwowcem i uprzednio stale zamieszkiwał w tym państwie oraz nie podał żadnych poważnych podstaw do nieuznawania tego państwa za bezpieczny kraj pochodzenia w jego szczególnej sytuacji i w związku ze spełnianiem przez niego warunków do nadania statusu uchodźcy,
- wprowadził organ rozpatrujący wniosek w błąd przez zatajenie informacji lub dokumentów albo przedstawienie fałszywych informacji lub dokumentów o istotnym znaczeniu dla nadania statusu uchodźcy,
- złożył inny wniosek o nadanie statusu uchodźcy, w którym podał inne dane osobowe,
- przedstawił niespójne, sprzeczne, nieprawdopodobne lub niewystarczające wyjaśnienia na potwierdzenie faktu prześladowania,
- złożył wniosek w celu opóźnienia wydania decyzji o wydaleniu lub opóźnienia lub zakłócenia wykonania takiej decyzji,
- stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego lub był z tego powodu w przeszłości wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ostatnia modyfikacja tej strony miała miejsce dnia: 09.03.2011.
Wersja do druku